.jpg)
.jpg)
Onze kleurrijke vriend (zonder staart) heeft zich vandaag na lange tijd weer laten zien.
Posts tonen met het label Dieren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Dieren. Alle posts tonen
02-04-2015, Lacerta Viridis (Smaragd Hagadis)
Onze kleurrijke vriend (zonder staart) heeft zich vandaag na lange tijd weer laten zien.
17-02-2015, eindelijk zomer!
Sporen van nachtelijke bezoekers.
Dankzij de zon is de sneeuw ook weer snel verdwenen.
Esculaapslang
Afgestroopte slangenhuiden vonden wij de afgelopen jaren regelmatig tegen de muren van ons huis en in onze tuin. Gezien hebben wij
een slang pas een paar keer en fotograferen kon ik een slang tot voor een paar
weken nog nooit. Toen ik wat onkruid wilde weggooien zag ik eerst alleen de
lichtgroene kop tussen wat verdorde bladeren uitsteken. Langzaam kroop de slang een stuk verder weg en kwam het mij voor alsof er geen einde kwam aan het kronkelende
beestje. Snel naar binnen het fototoestel halen en toen ik weer terug was kon
hem of haar na wat zoeken weer vinden. Het is alleen jammer dat ik het
exemplaar niet volledig, van kop tot staarteinde, heb kunnen fotograferen. Ik schat de lengte zeker
meer dan 1,2 meter. Na wat speurwerk op internet denk ik vrijwel zeker te weten
dat het een Esculaapslang is.
Volgens Wikipedia
is de esculaapslang vernoemd naar de staf van Asclepius, de esculaap (het teken van een slang die zich om een stok
windt) is hiervan afgeleid en is het symbool van de geneeskunde.
Toch mooi dat dit beestje door onze tuin kruipt. Misschien niet alleen door onze tuin want volgens verschillende bronnen is de esculaapslang een behendige klimmer en kruipt hij ook zonder probleem tegen muren omhoog.Vanaf nu de slaapkamerraam altijd dichthouden of iedere avond voor het slapen gaan eerst zorgvuldig onder en in het bed kijken...
Lacerta Viridis
De oostelijke smaragdhagedis is een grote, forsgebouwde hagedis die een smaragdgroene kleur heeft waaraan de Nederlandse naam te danken is. De mannetjes zijn vaak intenser groen van kleur dan de vrouwtjes en hebben vaak een tekening bestaande uit vele zeer kleine zwarte vlekjes. De vlekjes beslaan slechts enkele schubben, soms is een goudgele gloed op de rug aanwezig. Mannetjes hebben in de paartijd een blauwe keel en zijkanten van de kop, de buik is geel van kleur. Vrouwtjes hebben een meer groene buik en zijn wat fletser tot soms bruin van kleur, vrouwtjes zijn soms gestreept. Vrouwtjes hebben soms een grijsblauwe keel maar deze is duidelijk minder geprononceerd dan bij de mannetjes.
Deze mannelijke oostelijkie smaragdhagadis (lacerta viridis) poseerde heel geduldig in onze tuin en wij konden hem tot op ongeveer 2 meter afstand benaderen.
Aan de blauwe kleur aan de zijkanten van zijn kop kun je zien dat hij klaar is om te paren.
Aan de blauwe kleur aan de zijkanten van zijn kop kun je zien dat hij klaar is om te paren.
25-07-2013, 6 kleine varkentjes
Deze 6 kornuiten liepen in de avondschemering heel gemoedelijk en rustig dwars door onze tuin. Voordat wij binnen het fototoestel hadden gehaald waren ze al op de verharde weg en liepen ze keurig achter elkaar langs de vangrail. Moeder was in geen velden of wegen te bekennen. Toen er een auto naderde raakte het zestal in paniek en knorrend en piepend staken ze net voor de auto de weg over en kozen in hoog tempo het hazenpad richting bosrand.
29-06-2013 Spiegel
In onze tuin hebben wij een oude spiegel geplaatst met daarvoor
een aantal door zonne energie oplaadbare lampjes.
Als het donker is reflecteren de lampjes in de spiegel wat een aardig optisch effect geeft. Wat wij totaal niet verwacht hadden is dat een smaragdhagadis overdag gebruikt zou gaan maken van de spiegel. Hij komt regelmatig uit het struikgewas te voorschijn en kijkt aandachtig in de spiegel en vraagt waarschijnlijk: Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is er de mooiste in het land?
Als het donker is reflecteren de lampjes in de spiegel wat een aardig optisch effect geeft. Wat wij totaal niet verwacht hadden is dat een smaragdhagadis overdag gebruikt zou gaan maken van de spiegel. Hij komt regelmatig uit het struikgewas te voorschijn en kijkt aandachtig in de spiegel en vraagt waarschijnlijk: Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is er de mooiste in het land?
Alles verliep zo harmonisch totdat er een reebok kwam. In de spiegel keek en onmiddellijk tot de aanval overging om de concurrent te verjagen. Resultaat van deze brute daad, afgebroken lampjes en een gebroken spiegel . Kunnen wij de reebok aansprakelijk stellen en de schade op hem verhalen?
Bezoek 27-12-2012
Vandaag hadden wij op klaar lichte dag bezoek van twee
reeën. Normaal zien we ze pas als het schemerig begint te worden. In augustus j.l. hebben we op een afgelegen plekje in onze tuin een dood ree gevonden. Door de vergevorderde staat van ontbinding was de doodsoorzaak niet meer vast te stellen.
26 april 2012
Onze nieuwe huisdieren Birdy en Uccello genieten dat het eindelijk droog is en de temperatuur tot ruim boven de 20 graden is gestegen.
Buddleja (vlinderstruik)
HAZELWORM
In onze tuin zien we regelmatig Hazelwormen die meestal ook weer snel verdwijnen tussen dichte begroeiing en stenen. Eindelijk heb ik er een kunnen fotograferen.
Viggiona, 24-10-2010
In het bos achter ons huis kijkt een ree verschrikt in de lens om een paar tellen later het hazenpad te kiezen.
De avonturen van Kabouter Berti
21-05-2010
Het grootste exemplaar dat we in onze tuin gezien hebben is ca. 40 cm lang.
Volgens Wikipedia is de smaragdhagadis bijna altijd uniform groen met een gele buik, meestal blauwe keel en een grijze staart. In de paartijd krijgen de mannetjes en soms ook de vrouwtjes een felblauwe keel en een fellere kleur groen op de flanken en rug, maar bij een koppeltje is meestal duidelijk het onderscheid te maken; de kleuren zijn feller bij de man en het lijf is langer en forser, en over de nek en het voorste rugdeel loopt vaak een zeer fijn patroon van lichte en donkere vlekjes.
Jonge smaragdhagadissen zijn egaal grijs met een groene buik als ze uit het ei komen, na een jaar krijgen ze een groene rug met twee rijen witte vlekken of twee vlekkerige strepen aan weerszijden van de rug en een gele buik en groenige kop. De eerste winterslaap stellen ze zo lang mogelijk uit; tot eind oktober zijn de jongen te vinden op jacht naar voedsel om een dikkere vetlaag aan te leggen. Na twee tot drie jaar zijn ze volwassen en krijgen ze de egaal groene kleur.
14-05-2010
Tot onze grote verrassing trekt Kabouter Berti niet alleen wilde zwijnen aan maar ook wilde eenden. In tegenstelling tot de wilde zwijnen vernielen de wilde eenden, bestaande uit moeder eend en 3 jonge eendjes, totaal niets en zwemmen heel vredig in het vijvertje van Kabouter Berti. Toch beginnen wij ons zorgen te maken over de bijzondere aantrekkingskracht die Kabouter Berti op de dierenwereld heeft want het begint erg druk te worden rond en op ons vijvertje. De zeer zorgzame Moeder eend noemen wij Marleen, het kleinste eendje krijgt de naam Theike, zijn broertje noemen we Pietje en hun zusje noemen we Thea. De namen zijn geheel willekeurig gekozen. Als iemand toevallig een zelfde voornaam heeft berust dit louter op toeval. Samen met Kabouter Berti zullen wij, zolang het jachtseizoen voor wilde eenden nog gesloten is, de zorg op ons nemen voor moeder eend Marleen en de jonge eendjes Theike, Pietje en Thea. Maar het moet niet nog gekker worden!
22-04-2010
20-04-2010
Ook voor deze prachtig gekleurde Smaragdhagadis heeft kabouter Berti een magische aantrekkingskracht.
Volgens Wikipedia is de smaragdhagadis bijna altijd uniform groen met een gele buik, meestal blauwe keel en een grijze staart. In de paartijd krijgen de mannetjes en soms ook de vrouwtjes een felblauwe keel en een fellere kleur groen op de flanken en rug, maar bij een koppeltje is meestal duidelijk het onderscheid te maken; de kleuren zijn feller bij de man en het lijf is langer en forser, en over de nek en het voorste rugdeel loopt vaak een zeer fijn patroon van lichte en donkere vlekjes.
Jonge smaragdhagadissen zijn egaal grijs met een groene buik als ze uit het ei komen, na een jaar krijgen ze een groene rug met twee rijen witte vlekken of twee vlekkerige strepen aan weerszijden van de rug en een gele buik en groenige kop. De eerste winterslaap stellen ze zo lang mogelijk uit; tot eind oktober zijn de jongen te vinden op jacht naar voedsel om een dikkere vetlaag aan te leggen. Na twee tot drie jaar zijn ze volwassen en krijgen ze de egaal groene kleur.
14-05-2010
Tot onze grote verrassing trekt Kabouter Berti niet alleen wilde zwijnen aan maar ook wilde eenden. In tegenstelling tot de wilde zwijnen vernielen de wilde eenden, bestaande uit moeder eend en 3 jonge eendjes, totaal niets en zwemmen heel vredig in het vijvertje van Kabouter Berti. Toch beginnen wij ons zorgen te maken over de bijzondere aantrekkingskracht die Kabouter Berti op de dierenwereld heeft want het begint erg druk te worden rond en op ons vijvertje. De zeer zorgzame Moeder eend noemen wij Marleen, het kleinste eendje krijgt de naam Theike, zijn broertje noemen we Pietje en hun zusje noemen we Thea. De namen zijn geheel willekeurig gekozen. Als iemand toevallig een zelfde voornaam heeft berust dit louter op toeval. Samen met Kabouter Berti zullen wij, zolang het jachtseizoen voor wilde eenden nog gesloten is, de zorg op ons nemen voor moeder eend Marleen en de jonge eendjes Theike, Pietje en Thea. Maar het moet niet nog gekker worden!
22-04-2010
Waarschijnlijk aangelokt door Kabouter Berti hebben wij vannacht bezoek gehad van een wild varken dat zich heeft uitgelaten op o.a. de cipressen en oleander die we een dag eerder hadden gepoot.
20-04-2010
Even waren mijn vrouw en ik afwezig om planten voor ons nieuwe vijvertje te gaan kopen in Cannobio en toen sloeg het noodlot toe.
Bij terugkomst bemerkten wij al vanaf grote afstand dat bij ons nieuwe vijvertje een illegale tuinkabouter een prominente standplaats had ingenomen. Toen wij luidruchtig lachten en wij hem toeriepen dat wij tuinkabouters haten sloeg hij niet op de vlucht en bleef hij stoïcijns voor zich uit kijken.
Ook toen wij met de schrik in de benen de tuinkabouter voorzichtig naderden bleef hij rustig staan en reageerde hij tot onze grote opluchting niet agressief. Toen wij hem van dichtbij bekeken bleek het een hoogbejaarde tuinkabouter te zijn met een goedmoedige uitstraling. Hij keek erg bleek, had last van een ernstige vorm van eczeem en zag er niet gezond uit.
Waarschijnlijk heeft zijn vorige eigenaar hem willen laten inslapen en is hij op het laatste moment weten te ontsnappen en heeft hij bij ons vijvertje zijn toevlucht gezocht.
Wij hebben hem aangesproken met alle denkbare namen, zoals o.a. Alfredi, Huberti,Trappetoni, Giancarli, Filini maar hij reageerde nergens op. Echter toen wij hem aanspraken met de naam Berti dachten wij een grijns op zijn gezicht waar te nemen. Daarom noemen wij hem vanaf nu Berti…….
Wij zullen tuinkabouter Berti zo goed en zo kwaad als het kan verzorgen en zullen zijn gehavende huid regelmatig insmeren met uierzalf. Ook onze zwager, die ons geholpen heeft bij het aanleggen van het vijvertje, smeert zich om het halfuur helemaal in met een dikke laag uierzalf. Ondanks zijn aanzienlijke leeftijd heeft onze zwager de huid van een jeugdige schoonheidskoningin. Wij hopen dat tuinkabouter Berti er dankzij de uierzalf spoedig net zo potent uitziet als onze zwager Bert…………………..
Ondanks onze afkeer van tuinkabouters hopen wij toch dat Berti snel weer helemaal gezond is.
Gelukkig zijn vrouwelijke kabouters zeer zeldzaam zodat wij niet het gevaar lopen dat een van gezondheid stralende Berti een hele harem vrouwelijke kabouters aantrekt.
Maar wat als Berti homo blijkt te zijn???? Zul je zien dat wij ook nog die pech hebben en binnenkort onze hele tuin vol staat met Berti en consorten!
Ook in het nabijgelegen Trarego is een soort Asielzoekerscentrum voor tuinkabouters.
Staat ons dit ook in Viggiona te wachten ????????????
Gevaarlijk beest!
11-08-2009, ontbijt met Sjoerd en Maud die gisteren zijn aangekomen en 14 dagen zullen blijven.
Paniek! De gasten ontdekken in de palmboom een levensgevaarlijk beest......
Het "dodelijke monster"........blijkt een lieftallige sprinkhaan te zijn.
11-01-2010, Van wie zijn deze sporen?
De laatste dagen zien we in onze tuin iedere morgen deze verse sporen in de sneeuw.
Wie weet van welk dier deze sporen zijn?
Zelf hebben wij het vermoeden dat het de sporen van een vos zijn maar zeker weten doen we het niet.
Wie weet de oplossing?
